Pasożyty to mikroorganizmy żyjące i żywiące się innymi organizmami. Pasożyty często wyrządzają szkody żywicielowi. Zwyczajowo dzieli się pasożyty na gatunki, takie jak pasożyty zoo i pasożyty roślin. Do zoopasożytów zaliczają się pierwotniaki, robaki, pajęczaki, owady i inne. Do pasożytów roślin zaliczają się bakterie, grzyby, niektóre rośliny wyższe i inne.
Wirusy to także pasożyty. W większości przypadków, aby żyć, pasożyty muszą zmienić dwóch lub trzech żywicieli, u których powodują wyczerpanie organizmu i jego osłabienie. Często prowadzą do śmierci właścicieli. Większość pasożytów jest przyczyną wielu chorób człowieka. W terminologii medycznej pasożyty obejmują wszelkie stworzenia prowadzące pasożytniczy tryb życia. Wyjątkiem są bakterie, wirusy i grzyby.
Diagnostyka pasożytów u ludzi
Istnieje wiele chorób człowieka wywoływanych przez pasożyty, takie jak pierwotniaki, robaki pasożytnicze, stawonogi i mikroorganizmy chorobotwórcze. Do pasożytów pierwotniakowych należą ameby, leiszmania, lamblia, plazmodium, trypanosomy, balantidy, pneumocystis, toksoplazmia i inne. Do robaków pasożytniczych - robaków. Do stawonogów zaliczają się owady i roztocza. Do mikroorganizmów chorobotwórczych zaliczają się bakterie i krętki będące pasożytami kleszczy, pcheł, wszy, grzybów chorobotwórczych i wirusów.
Głównym celem pasożytów jest ukrywanie swojego istnienia. Oznacza to, że żyją niezauważone w ciele żywiciela. Badanie na obecność pasożytów polega na obserwacji ich uwalniania (ameby, segmenty, robaki, owsiki) lub produktów rozmnażania pasożytów (jaja, cysty pierwotniaków). Diagnozę przeprowadza się na podstawie kału, moczu, plwociny lub tkanek ludzkiego ciała (krew i węzły chłonne).
Podkreślmy listę badań, które są w tym celu wykorzystywane:
- koprogram histologiczny;
- analiza histologiczna;
- testy immunologiczne (serologiczne);
- mikroskopia (hemoskopia);
- metody elektroakupunktury (ART – badanie rezonansu wegetatywnego).
Analiza metodą histologiczną coprogramu polega na diagnozowaniu cienkich skrawków próbki kału za pomocą układów optycznych. Umożliwia jednoznaczną identyfikację części ciał robaków, ich jaj i błon (skórek) larw. W ten sposób wykryto robaczycę. Dodatkową cechą tej metody jest określenie rodzaju znalezionych pasożytów.
Bardziej skuteczne jest serologiczne badanie krwi, które wykrywa przeciwciała przeciwko robakom. Metoda ta nazywana jest także testem immunologicznym (serologicznym). Istotą testu jest użycie różnych zestawów odczynników chemicznych i markerów. Służą do identyfikacji niektórych typów przeciwciał i antygenów pasożytów w ludzkiej krwi. Badania immunologiczne przeprowadzane są wyłącznie w laboratoriach medycznych.
Analiza mikroskopowa opiera się na zastosowaniu mikroskopów ciemnego pola, mikroskopów fluorescencyjnych i elektronowych. Diagnostyka ta umożliwia badanie żywych lub unieruchomionych obiektów mikroskopowych, a także struktur komórkowych i subkomórkowych.
Metoda elektroakupunktury polega na wykorzystaniu specjalnych urządzeń do identyfikacji podstawowych danych o stanie zdrowia człowieka. W tej metodzie badane są różne obszary skóry.
Analiza histologiczna jest powszechną metodą badania kału na obecność różnego rodzaju pasożytów. W większości przypadków służy do określenia inwazji robaków pasożytniczych w ludzkim biomateriale. Można wykonywać u dorosłych i dzieci.
Hemoscanning (badanie krwi) pozwala określić stan głównych składników krwi i czystość jej osocza. Przy wykonywaniu testu na pasożyty, który opiera się na tej metodzie, krew nie jest poddawana obróbce (czyli nie jest suszona ani barwiona). Jego badanie odbywa się za pomocą mikroskopu podłączonego do kamery wideo. Następnie próbkę badanego materiału powiększa się pod mikroskopem 1800-2000 razy. W tym momencie monitor transmituje powstały obraz, a także zapewnia możliwość robienia zdjęć lub nagrywania filmów. Hemoscanning pozwala uzyskać dane o stanie układu odpornościowego i jego aktywności, a także zidentyfikować obecność bakterii, grzybów i larw robaków.
VRT (test rezonansu wegetatywnego) opiera się na zjawisku rezonansu biologicznego, jaki powstaje pomiędzy lekiem a organizmem człowieka. Taki lek działa jako nośnik informacji o częstotliwościach różnych typów pasożytów. W 1989 roku odkryto i zarejestrowano wszystkie dane dotyczące częstotliwości występowania różnych pasożytów, grzybów i wirusów. To właśnie tego typu badania dają możliwość oceny stanu człowieka w danym momencie. Oznacza to, że w celu ustalenia poziomu zaburzeń układu odpornościowego, a także obciążenia wirusowego i bakteryjnego organizmu ludzkiego, usunięcia toksyn, zmniejszenia reakcji organizmu na różne antygeny i alergeny i wielu innych.
W laboratorium, w którym przeprowadzane są analizy metodą ART, szczególną uwagę zwraca się na oznaczenie poziomu eozynofilów. To właśnie ich przeszacowany wskaźnik wskazuje na obecność reakcji alergicznych wywołanych inwazją pasożytów. Eozynofile to rodzaj białych krwinek, które mogą detoksykować bakterie. Biorą udział w procesach alergicznych w organizmie człowieka i mogą barwić się barwnikami kwasowymi. Innymi słowy, eozynofile są markerami inwazji pasożytów w normalnym stanie ludzkiej odporności.
Analiza pasożytów – która jest lepsza?
Rodzajów badań jest wiele, a o tym, który z nich będzie najlepszy, decyduje lekarz prowadzący. Najczęściej stosowanymi badaniami są badania krwi i kału, służące do wykrywania różnych typów pasożytów. Wśród badań krwi na pasożyty można wyróżnić następujące typy:
- badanie krwi na obecność lamblii;
- badanie krwi na obecność patogenów przywr (wykrywanie przeciwciał IgG);
- badanie krwi na obecność patogenów echinococcus;
- badanie krwi na obecność patogenów toksokarozy;
- badanie krwi na patogeny włośnicy;
- badanie krwi na patogeny glistnicy.
Materiałem do badań we wszystkich powyższych metodach jest krew pobierana z żyły.
Materiałem badawczym do identyfikacji robaków jest kał. Bo tam najczęściej i łatwiej je wykryć.
Kto musi się przebadać?
Pacjentom, którzy skarżą się na pogorszenie ogólnego stanu zdrowia, proponujemy wykonanie badania krwi na pasożyty. Jak wiadomo, istnieją setki rodzin pasożytujących na ludzkim organizmie. Wiele z nich wytwarza toksyny zatruwające krew. Niektóre zmniejszają ilość składników odżywczych. Jednocześnie choroby powstałe w wyniku życiowej aktywności pasożytów są trudne do zidentyfikowania. Ponieważ objawy są podobne do objawów wielu chorób. Badanie krwi pozwala określić ilość przeciwciał i swoistych immunoglobulin w organizmie człowieka. To oni pełnią rolę pasożytniczych markerów.
W wielu przypadkach diagnostykę krwi przeprowadza się dodatkowo metodą PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy). Badanie to uważa się za skuteczne i wiarygodne. Jego główną zaletą jest możliwość identyfikacji wielu rodzajów chorób w czasie, gdy inne metody diagnostyczne są bezsilne.
Zaleca się także wykonanie badania krwi na obecność pasożytów w ramach przygotowań do szczepień, w czasie ciąży oraz po zakończeniu kuracji przeciwpasożytniczej. Analizę tę należy przeprowadzić kilka razy (bezpośrednio po leczeniu i po jednym do trzech miesięcy).